Door Annemarie Wenzel, opdrachtnemer. 

Of je nou coach bent, opdrachtgever of opdrachtnemer, we worstelen allemaal. Dat realiseerde ik me opnieuw tijdens de Project IDOLS-dag in Utrecht waar we eind vorig jaar bij elkaar kwamen.

Bij sommige projecten zijn ze nog altijd drukdoende om iedereen aangesloten te krijgen. Bij andere hebben ze al een concreet product, maar moeten ze dat nog werkend zien te krijgen.

Ook bij ons had de aanloop tijd nodig. Niet vreemd. Je moet elkaar eerst leren kennen. Pas dan ga je uitvinden wie wat wil doen en waarom. Ons project gaat over het bevorderen van sociale participatie door mensen met een verstandelijke beperking,. Dat is een precair en veelomvattend onderwerp en complex vraagstuk. Zie dat maar eens één-twee-drie tastbaar te maken, en dat is worstelen. Net als het op een lijn krijgen van alle betrokken partijen. Wij waren in december al ruim drie maanden op weg, en toen was de gemeente als probleemeigenaar nog niet concreet bij het project aangehaakt. Met zo’n veelheid aan betrokkenen is het dan zoeken wie dit het best kan oppakken.

Zie dat maar eens één-twee-drie tastbaar te maken, dat is worstelen.

Binnen het creatieve consortium fungeer ik namens Concordia als penvoerder. Mede vanuit mijn achtergrond als dramaturg ben ik minder direct uitvoerend bij het proces betrokken. Ik probeer het einddoel in het vizier te houden, de grote lijn te bewaken. Het helpt daarbij dat ik het niet zo lastig vind om waar nodig mijn ego opzij te zetten, om anderen de ruimte te geven.

Mijn tweede learning tot op heden: heb vertrouwen. Wij dienen binnen ons project hetzelfde doel: de levenskwaliteit van mensen met een verstandelijke beperking vergroten door middel van het bevorderen van sociale participatie. Bij zo’n groot onderwerp moet je durven tijd te nemen, durven leegte te laten ontstaan, en durven het niet te weten.

We zijn zo gewend om te denken in oplossingen, om het succes van een project te meten in concrete resultaten. Maar dat is in een tijdsbestek van een klein jaar eigenlijk niet te doen bij een vraagstuk als dit. Gelukkig heeft de hoofdprobleemeigenaar van begin af aan meegegeven dat hij niet verwacht dat er in juni een oplossing ligt. Het agenderen van het onderwerp, daar is het hem in de eerste plaats om te doen. Daarnaast werken we aan een dashboard waarmee we de effecten van onze interventies kunnen meten. Dat is een instrument waarmee hopelijk nog jaren gaat worden gewerkt.

Er is gedrevenheid, er is betrokkenheid, er is liefde. Dat zorgt ervoor dat we met z’n allen ook veel lol hebben. Wat dat is mijn derde learning: maak plezier met elkaar. Omdat we met z’n allen zulk mooi werk doen. Ondanks al het gedoe, gehannes en geworstel dat daar bij hoort.